Afgelopen zaterdag zijn we met de bus op dagtocht naar Nicosia geweest, de hoofdstad van Cyprus. Vanuit Paphos aan de westkust is het toch nog dik twee uur rijden met de bus. Maar er is genoeg te zien onderweg. Zo als gewoonlijk stonden mijn vrouw en ik een kwartier te vroeg klaar om opgepikt te worden en was de bus twintig minuten te laat. Er zijn helaas altijd wel een paar van die hufters die niet op tijd klaar staan, en zo een hele bus laten wachten. Tijdens zo’n dagtocht krijg je natuurlijk maar een beperkte indruk van zo’n stad. Dan zou je er langer moeten blijven. Nicosia is een van de laatste steden in de wereld welke in tweeën zijn verdeeld. De enige in Europa voor zover ik weet. De stad is verdeeld sinds in 1974 de Turken het noord-oostelijk deel van Cyprus bezetten. De grens loopt dwars, van oost naar west, door de stad, genaamd “De Groene Lijn”. De oude cirkelvormige ommuurde stad is vrijwel exact door midden gedeeld door deze grens, die bestaat uit een gedemilitariseerde zone, die sinds 1974 door de Verenigde Naties wordt onderhouden. Turkije heeft echt een bezettingsmacht. Je kunt tegenwoordig te voet wel naar de andere kant via enkele checkpoints. Je moet wel een visum hebben en laten stempelen bij binnenkomst en bij het verlaten van de Turkse kant. Ze typen behoorlijk wat gegevens van je in, in een computer. Wie weet wat ze daar weer mee doen. In ieder geval een hoop administratieve rompslomp, waar ze, tot onze verrassing, eens géén geld voor vragen. Als je van het Griekse naar het Turkse deel loopt valt wel op dat de Turkse kant een stuk armoediger aandoet. Wel veel winkels met nep merkartikelen. In het Turkse deel hebben we even rondgelopen en twee gebouwen bekeken. Een was een voormalige Kathedraal, nu omgebouwd tot moskee en de Büjük Han (grote herberg). Een voormalige pleisterplaats voor karavanen. In het griekse deel hebben we meer dingen bekeken, onder andere het paleis van de aartsbischop de Kathedraal en een museum over de geschiedenis van Cyprus. Ook zijn we een zijstraat van de grote winkelstraat van Nicosia de elf verdiepingen tellende Shakolas-gebouw in geweest, vanwaar je een schitterend uitzicht hebt over Nicosia en ook op een berghelling waar de Turken hun aanwezigheid aldaar duidelijk maken middels een honderden vierkante meters grote vlag en een tekst er naast die zoveel betekent als dat men er trots op is dat men Turks is, dat mag natuurlijk. Ze laten het zo dan ook goed zien aan de Grieks-Cyprioten en aan de wereld, want vanuit Google Earth is het ook goed te zien. De deling van het eiland is politiek, daar wil ik het hier niet over hebben. Laat ik het zo zeggen, vele grootmachten hebben zo hun belangen hier. De bevolking aan beide zijden van de VN-bufferzone is de speelbal.
