Rum(Bonen)

Ik ben gek op rumbonen, misschien dat dat ook de reden is dat ik op mijn allereerste vakantie destijds in een bar in Spanje (1976) een “Cuba Libre” bestelde. Wat er in zat stond vermeld op de kaart, Coca-Cola, en het woordje rum bepaalde toen mijn keuze. Sindsdien is dit mijn favoriete vakantiedrankje. Ik mag graag een pilsje drinken, maar ‘s avonds op vakantie is het einde pils. Dan is de Cuba Libre aan de beurt. Zo ben ik ook ooit, vijftien jaar geleden, in Cuba geweest en kon ook daar de Cuba Libre bestellen, alleen heette het daar “Rum & Coke”. Cuba is niet zo vrij, zolang ze daar nog een dictator hebben rondlopen. Maar het drankje heeft zijn naam al gekregen toen Cuba in 1898, door de Amerikanen, bevrijd werd van de Spanjaarden. Het zal wel niet zo politiek correct zijn om in het huidige Cuba, “Cuba Libre” te bestellen, denk ik.

Recept voor Cuba Libre: Twee à drie ijsklontje in een longdrinkglas, daar rum overheen gieten, tot de ijsklontjes ondergedompeld zijn, aanvullen met Coca-Cola, maar Pepsi smaakt ook. En dan van een schijfje limoen even wat sap er in uitknijpen en dan in het glas erbij doen. In Nederland noemen ze dit ook “Baco”, Bacardi Cola. Maar hier bij ons moet je vaak blij zijn als je er al een schijfje citroen in krijgt. Ook lekker, maar net niet.

Gisteren had mijn vrouw een cadeautje voor me, zomaar, om alvast in vakantiestemming te komen. We zijn nog aan het uitzoeken voor de komende lente/nazomer. Het pakje voelde zwaar aan en bij het openen kwam een mooie doos te voorschijn met daarin zes verschillende flesjes rum. Kleine flesjes om te proeven, bijna zonde om open te maken. Geloof me ik ben een echte liefhebber van Cuba Libre, maar deze flesjes ga ik allemaal puur proeven. Zonde om er Cola bij te doen. Op de binnenkant van de doos staat wat verteld over de rum zelf in ieder flesje, en welke sigaar er lekker bij smaakt. Sigaren en rum schijnen bij elkaar te horen, maar de sigaren sla ik als niet-roker toch maar over. Ik ben er heel blij mee, zomaar een mooi cadeautje op een gewone dag in januari.

Rumcadeau

Klusjes

Deze week voorafgaand aan de Kerst heb ik nog wat vakantie, de laatste dagen die ik over heb opmaken. Volgende week is een collega aan de beurt, zo wisselen we af. Vorig jaar was het andersom. Normaliter is het tussen Kerst en Nieuw erg rustig op het bedrijf. Zo hoop ik volgende week dan ook de tijd te hebben om wat extra’s te kunnen doen. Hier thuis stonden gisteren en vandaag in het teken van klussen en karweitjes. Maar het is klaar, ik ben uitgeklust dit jaar. De planken zitten tegen de muur, het rekje hangt, een knopje is gemonteerd en de laatste plafoniere zit tegen het plafond. Een paar weken terug is de stukadoor langs geweest, alle structuur op de muren en plafond is verdwenen onder een stuclaagje. Maar deze karweitjes moesten nog. Als laatste heb ik een nieuw stukje duct tape ovaal geknipt en over het sleutelgat van de haldeur geplakt. klinkOnze Cookie probeert regelmatig te ontsnappen. Dan gaat hij onder de klink op zijn achterpoten staan, en hij kan er wel bij, maar gelukkig snapt hij het mechanisme niet. Wel hangt hij dan af en toe met één nagel in het sleutelgat, en komt niet meer los. Met het stukje tape erover is dat niet meer gebeurd. Het lapje tape was een beetje lelijk geworden, dus heb ik een nieuw stukje geplakt. De ontsnappingspogingen van Cookie, zorgden een paar jaar geleden ervoor dat toen we iemand in huis kregen om tijdens onze vakantie op het huis te passen en de katten te verzorgen, dat we overal A4 posters op deuren hadden opgehangen met foto’s van Cookie er op, met teksten eronder zoals “Let op ik probeer te ontsnappen” en “Let op ik ben veel sneller dan jij” etc. De smiecht zit achter de deur te wachten wanneer je de hal uitkomt, meestal zijn we er op bedacht, maar ‘s morgens als ik met mijn nog slaperige kop binnen kom, dan lukt het hem wel eens. Dan mogen we hem gaan vangen of proberen te lokken met kattensnoepjes, ik denk dat hij dat een leuk spelletje vindt. Ook is hij een keer ontsnapt toen ook nog de voordeur open stond. Die ochtend had het flink gesneeuwd, kon ik er achter aan op mijn slippers en in mijn badjas. De sneeuw reikte tot voorbij mijn enkels, een flink pak dus. Gelukkig was het nog donker en heeft niemand in de buurt deze slapstick gezien (hoop ik). Drie huizen verderop ging hij uiteindelijk op een oprit onder een auto zitten. Ik op mijn blote knieën in de sneeuw, gelukkig liet hij zich pakken, die knuffel van ons.

Fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar.

Cookie

Koe

Afgelopen zondagmorgen heel vroeg, hebben we een vriendin van ons naar Schiphol gebracht. Zo vroeg is het nog heel rustig op de weg, autorijden is dan weer eens leuk. Het lijkt dan als of de auto glijdt over de autoweg, het driecilinder motortje doet met ongeveer 2700 toeren zijn werk. De cruisecontrol aan, muziekje erbij en de tijd vliegt om. Maastricht –> Schiphol in twee uur tijd, en nergens de snelheidslimiet overtreden. Omdat de vriendin altijd veel bagage heeft, zijn we mee naar binnen geweest en hebben geholpen tot en met het inchecken. De auto hadden we geparkeerd in “P1”. Een mooie parkeergarage, met boven iedere parkeerplek een lamp die groen is als de plek vrij is en rood als hij bezet is. Zo vind je snel een plek. We stonden geparkeerd in verdieping “koe”, en helaas ben ik vergeten te kijken hoe de andere verdiepingen heetten. Grappig was dat in de centrale hal, waar de liften zijn, steeds omgeroepen werd dat we op verdieping “koe/cow” waren en daarbij hoorde je dan steeds het geluid van loeiende koeien. Het viel mee dat de omroepster tussen de woorden koe en cow niet zelf boe riep. Na het afscheid zijn we nog een grote kop cappuccino gaan drinken, met een kleinigheid te eten erbij want het is toch ook weer een paar uur terug rijden, naar het zuiden des lands. Bij de betaalautomaat wachtte een wat mindere verrassing, twee uurtjes parkeren, even 11,00 Euro afrekenen. Nou, als je rijk wil worden moet je een parkeergarage beginnen op een druk punt waar je zo’n beetje het monopolie hebt, de proporties zijn een beetje zoek met zo’n tarief.
p1