Monschau

De stroomstoring van afgelopen maandag in Zuid-Limburg werd in de Volkskrant in de buitenlandkatern geplaatst. Zo erg is het al, wellicht dat veel Nederlanders ons ook als buitenland zien, maar wij moeten toch ook onze belastingcentjes aan Den Haag afgeven. We liggen met onze provincie Limburg wel met een flinke hap diep in buitenland. Omringd door Duitsland en België is het buitenland nooit ver weg. Afgelopen weekend zijn we naar de Eifel geweest, naar het plaatsje Monschau. Voor ons is dat via de “toeristische route” maar een klein uurtje rijden. Dwars door de Belgische “Hoge Venen” naar Monschau, een prachtige rit. In Monschau hadden we een kamer in een soort Bread & Breakfast met zonder TV op de kamer en trage wifi. Maar daar kwamen we niet voor, het lag centraal vlak bij de markt van Monschau en met veel horeca in de directe omgeving. Duitsland was voor mij altijd het land van grote potten bier en schnitzels die links en rechts van je bord afhangen. Tegenwoordig krijg je nog steeds een flinke pot lekker bier, maar de schnitzels passen toch echt op het bord en er kan ook nog frites naast. Lekker zo’n pot bier als je net een flinke wandeling achter de rug hebt, want Monschau mag dan een beetje oubollig karakter hebben, en het is niet zo heel groot, maar in de omringend natuur kun je prachtig wandelen. En dat hebben we gedaan, en dan in deze tijd van het jaar is de natuur op zijn mooist, zoveel kleuren, het was van begin tot eind alleen maar genieten van het uitzicht. Natuurlijk moet het weer een beetje meewerken, en dat gebeurde afgelopen weekend. We hebben daarom weer enorm genoten en geboft. Hieronder een tweetal collages van foto’s die ik afgelopen weekend met de Iphone maakte.

Monschau oktober 2015:
Monschau

De kleuren van de herfst:
kleuren van de herfst

Buxusmot

We hebben last van buxusmot volgens de hovenier. Het zit in onze buxushegjes en struikjes, en hij heeft meteen met antibuxusmottenspul gespoten. Daar ben ik achteraf weer niet zo gelukkig mee, want het zal zeker wel vergif zijn. En vergif is weer niet zo kieskeurig met zijn slachtoffers. De hovenier vertelde ook dat het maar even zou helpen, en dat je meestal ziet dat ook de hele buurt besmet is. In je eentje spuiten heeft daarom niet zo’n zin en ik wil dat ook niet. De buxusmot is daarom ook bezig met een opmars in Nederland. Vandaar ook dat ik op zoek ben naar een vervangend plantje, eentje die de motten niet lusten en wintergroen is. Gisteren vertelde ik dit tegen Sjoerd, hij had de oplossing kant en klaar: Ilex crenata ofwel, Japanse hulst. Ik heb zelf geen foto’s van de motten, de rupsen en de ilex, dus heb ik wat fotootje geleend op internet. De Japanse hulst lijkt veel op buxus, is niet gevoelig voor schimmels en ziekten en het is wintergroen. Perfect lijkt me zo. Nog even kijken of ik het in het voorjaar of nu moet planten, want voor mij staat het vast dat deze plantjes in mijn tuin komen. Overigens, ik las ergens dat ze in de paleistuinen van “het Loo”, zo 27 kilometer heg hebben vervangen, dat zullen ze ook niet zomaar hebben gedaan.
buxusmotten

Museumpje

Mijn vitrinekast met oude camera’s was vol, zo vol dat ik voort een wisseltentoonstelling had, een deel van de camera’s werd in een doos op zolder opgeslagen en soms werd eens wat gewisseld. Nu hadden we een muur vrij gekregen in onze aanbouw, en hadden we het idee gekregen om een tweede vitrine aan te schaffen en ze zo weer allemaal tentoon te stellen. Maar een beetje dezelfde vitrinekast was moeilijk te vinden. Bij Ikea kregen we het idee om dan maar twee dezelfde vitrines te kopen. Omdat je ze zelf in elkaar moet zetten zijn de kasten relatief goedkoop. Tenminste, de oude vitrine had meer gekost dan de twee nieuwe van Ikea samen.
De oude vitrine:
oude vitrine
De vitrinekasten zijn van het type Liatorp welke je in het wit of grijs kunt kopen. We hebben de grijze gekozen. Verlichting zat er niet in, die hebben we apart bijgekocht, het zijn Ledspots van het type Dioder. Omdat daarvoor niets is voorbereid in de kasten, moet je de plek voor de lampjes wel goed uitmeten, en zelf de gaten boren waar de kabeltjes door moeten. De kwaliteitscontrole bij Ikea is wel erg goed moet ik zeggen, want de bijgeleverde onderdelen, schroefjes en plugjes kloppen precies qua aantal. Alles bij elkaar is het wel veel werk om ze in elkaar te zetten als leek, maar als het dan eenmaal staat geeft dat ook veel voldoening. Al mijn camera’s staan er nu ruim in en als ik zo langs loop en ik zie alles daar uitgestald staan, krijg ik een beetje een “wauw gevoel”, vooral als het al een beetje donker is buiten, en dan met de kastverlichting aan. Mijn eigen museumpje, zoals mijn zwager gisteren zei toen hij het zag: “schitterend”.

De nieuwe vitrinekasten:
vitrine1vitrine2